three // Katrina
Seems like reconstruction models for European cities after WWII is the right track for my research. Diefendorf’s article suggests it for the New Orleans after Katrina.
Full article can be found here
Diefendorf, Jeffry M.(2009) ‘Reconstructing Devastated Cities: Europe after World War II and New
Orleans after Katrina’, Journal of Urban Design, 14: 3, 377 — 397
ahmet merhaba,
blogda yazdıkların üzerine hemen aklıma gelen birkaç konu var:
- gentrification (mutenalaştırma) malum olduğu üzere belli bir tarihi mahallede eski evleri restore edecek parası olmayan mülk sahiplerinin evlerinin devlet + özel girişim işbirliği ile ucuz fiyatlarla kapatılması, insanların mahallerinden kovulması ve daha sonra oraya “elit” diye adlandırılan kesimin sokulmasının kibarca adı. bu beyoğlu cihangir, istiklal caddesi ve civarında yıllardır yavaş yavaş gerçekleştiriliyor. şimdilerde kumkapı, sulukule bu sürece sokuluyor malum. bu tür süreçleri incelemekte fayda var bence. fener ve balat’ta bunun birazcık daha iyisi yapıldı ve bazı semt sakinleri oradan defedilmeden gene aynı evde ama restore edilmiş bir evde yaşama fırsatı bulabildiler. bu çalışmada yer almış bir mimar arkadaşım var, istersen seni ona yönlendirebilirim.
- kent planlamacılığı okudum ama sonunda ortaya çıktı ki kent planlaması kararlarını plancılar değil otomobil fabrikası sahipleri, arsa spekülatörleri, onların maşaları politikacılar yani kısacası kapital sahipleri veriyor. bu yüzden plancı olmaktan hemen vazgeçtim, maşa olmaktan hoşlanmadığım için.
- iyi örnek diye verilen paris’teki haussmann adlı plancının planı aslında çok faşist bir motivasyonla yapılmış. “bak adama helal olsun, gelecekteki yoğun trafiği öngörmüş” diye övülen geniş bulvarların bazılarının bu kadar geniş olmalarının nedeni, hepsinin bir araya geldiği etoile meydanına birkaç top konulduğunda bulvarlarda isyan çıkaran direnişçileri kolay bir şekilde “gebertebilmek…”
- büyük ölçekli ve büyük finans gerektiren kentsel yatırımlarda insani boyut olması neredeyse imkansız gibi. çünkü tüzel finans sadece kendini katlamayı amaçlar ve bireylerin ne derece medeni bir yaşam elde edecekleriyle pek ilgilenmez; bireyler sadece taksitlerle tüketecek kadar para sahibi olmalıd?ılar onlar için. bunun çözümü çok daha küçük ölçekte münferit kentsel tasarım müdahaleleri yapmak olabilir.
- katılımcı tasarım ve mimarlık, planlama çalışmaları çok az sayıda. bunlardan aklımda kalan en etkileyicisi arif hasan adlı pakistanlı mimarın (http://www.google.com/search?hl=en&client=safari&rls=en&q=arif+hasan+pakistani+architect&aq=f&oq=&aqi=) karaçi kentinde bulunan feci haldeki gecekondu bölgelerinde 15 sene süren iyileştirme çalışması. sadece bina tasarlamak yerine, insanlara prekast beton mimari elemanlar dökmesini ve bunlar? bir araya getirerek kendi başlarına mimarlık yapmalarını sağlamış. çok saygı değer bir çalışma. bakmanda fayda var…
şimdilik aklıma gelenler bunlar…
sevgiler
murat